Zomervakantie…

Het zand van de zomer. De linden.
Het woonhuis beschermd en beschaduwd.
De voordeur de poorten en blinden.
De hagen waarachter de hoving.
Je kan het elders ook vinden.

Wie komt, ondergaat de bekoring
van het dagelijkse doodgewone,
een vrede die niet meer wil vragen,
de morgen de middag de avond
bestaan zonder vrees voor verstoring.

De wind waait het zand op. De linden
verleggen de last van hun takken.
de poorten gesloten, de blinden
weer toe voor de nachttijd van slapen.
de tuin ruikt naar tijmkruid en rozen.

Uit: “En het dorp zal duren”

Anton van Wilderode

CategorieënGeen categorie

Geef een reactie